صندوق درآمد ثابت نوع دوم چیست؟

صندوق درآمد ثابت نوع دوم یکی از انواع صندوق‌های درآمد ثابت است که دست‌کم ۹۰ درصد دارایی خود را در سپرده بانکی و اوراق با درآمد ثابت سرمایه‌گذاری می‌کند و الزامی به خرید سهام ندارد. به همین دلیل نوسان آن از صندوق‌های درآمد ثابت نوع اول هم کمتر است.

در این مقاله ترکیب دارایی، تفاوت با نوع اول، بازده، روش خرید و معیارهای انتخاب صندوق درآمد ثابت نوع دوم را بررسی می‌کنیم.

نکات کلیدی:

صندوق درآمد ثابت نوع دوم چیست؟

صندوق درآمد ثابت نوع دوم صندوقی است که بخش عمده دارایی خود را در سپرده‌های بانکی، گواهی سپرده و اوراق بدهی سرمایه‌گذاری می‌کند. طبق ترکیب دارایی اعلام‌شده برای این صندوق‌ها، حداقل ۹۰ درصد دارایی باید در این ابزارها باشد و حداکثر ۱۰ درصد باقی‌مانده می‌تواند به سهام، حق تقدم، گواهی سپرده طلا یا سایر اوراق بهادار اختصاص یابد.

مدیر صندوق نوع دوم الزامی به سرمایه‌گذاری در سهام ندارد و می‌تواند در صورت صلاحدید، تمام دارایی را در ابزارهای با درآمد ثابت نگه دارد. به همین دلیل، ارزش واحدهای این صندوق کمتر تحت تأثیر نوسانات بازار سهام قرار می‌گیرد و برای کسانی مناسب است که حفظ سرمایه را به بازده بیشتر ترجیح می‌دهند.

حدنصاب‌های سرمایه‌گذاری صندوق‌ها را سازمان بورس و اوراق بهادار تعیین می‌کند و ممکن است با شرایط بازار تغییر کند؛ ترکیب دقیق دارایی هر صندوق در امیدنامه آن آمده است.

تفاوت صندوق درآمد ثابت نوع دوم با نوع اول

مهم‌ترین تفاوت صندوق‌های درآمد ثابت نوع اول و دوم، سهم سهام و دارایی‌های پرنوسان در ترکیب دارایی آن‌هاست. صندوق‌های نوع اول یا عادی، بین ۸۵ تا ۱۰۰ درصد دارایی خود را در اوراق با درآمد ثابت و سپرده بانکی نگه می‌دارند و تا ۱۵ درصد می‌توانند در سهام، حق تقدم، اختیار معامله یا واحدهای صندوق‌های دیگر سرمایه‌گذاری کنند.

در مقابل، صندوق‌های نوع دوم محدودیت بیشتری در این زمینه دارند. در نتیجه، در دوره‌هایی که بازار سهام رشد می‌کند، صندوق‌های نوع اول ممکن است بازده بیشتری کسب کنند، اما در زمان افت بازار، نوع دوم معمولاً باثبات‌تر است.

برای مثال، در میان صندوق‌های درآمد ثابت آگاه، صندوق یاقوت از نوع عادی و صندوق همای از نوع دوم است.

بیشتر بخوانید: تفاوت صندوق درآمد ثابت همای و یاقوت

صندوق درآمد ثابت نوع دوم برای چه کسانی مناسب است؟

اگر حفظ ارزش سرمایه و کاهش ریسک برای شما مهم‌تر از کسب بازده بیشتر است، صندوق درآمد ثابت نوع دوم می‌تواند گزینه مناسبی باشد. این صندوق‌ها معمولاً برای این افراد مناسب‌اند:

• کسانی که تحمل ریسک پایینی دارند و نمی‌خواهند ارزش سرمایه‌شان با نوسانات بورس تغییر کند.
• سرمایه‌گذارانی که می‌خواهند بخش کم‌ریسک سبد دارایی خود را در یک ابزار باثبات نگه دارند.
• افرادی که پول خود را برای مدت کوتاه یا میان‌مدت در جایی با نوسان کم نگه می‌دارند.
• کسانی که به دنبال درآمد منظم ماهانه یا فصلی هستند و صندوقی با پرداخت سود دوره‌ای انتخاب می‌کنند.

سود صندوق درآمد ثابت نوع دوم چقدر است؟

بازده صندوق‌های درآمد ثابت به سود سپرده‌های بانکی، بازده اوراق بدهی و عملکرد مدیر صندوق بستگی دارد و نرخ ثابتی ندارد. چون بخش عمده دارایی صندوق‌های نوع دوم در سپرده و اوراق با درآمد ثابت است، بازده آن‌ها ثبات زیادی دارد و معمولاً با تغییر نرخ سود بانکی و بازده اوراق در بازار همسو تغییر می‌کند.

در بسیاری از دوره‌ها، بازده صندوق‌های نوع اول و دوم به هم نزدیک است؛ اما در دوره‌های رشد قوی بازار سهام، نوع اول ممکن است بازده بیشتری داشته باشد. بازده هر صندوق را می‌توانید در سایت صندوق یا سامانه فیپیران ببینید.

نکته: نوع اول و دوم بودن صندوق به ترکیب دارایی آن مربوط است و ارتباطی با روش پرداخت سود ندارد. صندوق نوع دوم هم ممکن است سود نقدی دوره‌ای پرداخت کند یا سود را در قیمت واحدها منعکس کند. برای مثال، صندوق همای آگاه از نوع دوم است و سود آن ماهانه به حساب سرمایه‌گذاران واریز می‌شود.

خرید صندوق همای

نحوه سرمایه‌گذاری در صندوق درآمد ثابت نوع دوم

صندوق درآمد ثابت نوع دوم ممکن است از نوع قابل معامله در بورس یا صدور و ابطالی باشد و روش خرید هر کدام فرق دارد:

• صندوق‌های قابل معامله (ETF): مانند سهام در ساعات معاملات بازار و از طریق سامانه معاملاتی کارگزاری خرید و فروش می‌شوند؛ بنابراین برای خرید آن‌ها کد بورسی لازم است. نماد صندوق را جست‌وجو کنید و سفارش خرید ثبت کنید.
• صندوق‌های صدور و ابطالی: از طریق سایت یا سامانه اختصاصی خود صندوق خریداری می‌شوند. درخواست صدور واحد ثبت می‌کنید و برای فروش هم درخواست ابطال می‌دهید.

معیارهای انتخاب صندوق درآمد ثابت نوع دوم

بازده یکی از معیارهای انتخاب صندوق است، اما تنها معیار نیست. هنگام انتخاب صندوق درآمد ثابت نوع دوم، این عوامل را هم بررسی کنید:

• سابقه عملکرد: عملکرد گذشته نشان می‌دهد مدیر صندوق در شرایط مختلف بازار چگونه عمل کرده است. عملکرد گذشته تضمینی برای آینده نیست، اما دید خوبی از ثبات و کیفیت مدیریت می‌دهد.
• دارایی تحت مدیریت: دارایی تحت مدیریت یا AUM ارزش کل دارایی‌های صندوق است. صندوق‌های بزرگ‌تر معمولاً نقدشوندگی بهتری دارند، اما بزرگ بودن به‌تنهایی به معنای عملکرد بهتر نیست.
• ذخیره صندوق: اختلاف NAV آماری و قیمت ابطال، ذخیره صندوق را نشان می‌دهد و می‌تواند بیانگر ظرفیت صندوق برای حفظ روند بازده باشد. این شاخص بیشتر مورد توجه سرمایه‌گذاران حرفه‌ای است.
• نقدشوندگی: در صندوق‌های قابل معامله، حجم معاملات روزانه نشان می‌دهد که چقدر راحت می‌توانید واحدها را بفروشید.
• روش پرداخت سود: اگر درآمد منظم می‌خواهید، صندوقی با پرداخت سود دوره‌ای انتخاب کنید و اگر قصد سرمایه‌گذاری مجدد دارید، صندوق بدون تقسیم سود مناسب‌تر است.

جمع‌بندی

صندوق درآمد ثابت نوع دوم حداقل ۹۰ درصد دارایی خود را در سپرده بانکی و اوراق با درآمد ثابت نگه می‌دارد و الزامی به خرید سهام ندارد؛ بنابراین کم‌نوسان‌تر از صندوق‌های درآمد ثابت عادی است و برای سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز مناسب است. سود این صندوق‌ها تضمین‌شده نیست و هنگام انتخاب، علاوه بر بازده، سابقه، اندازه، نقدشوندگی و روش پرداخت سود را بررسی کنید.

مقالات مرتبط برای ادامه مطالعه

منابع