تحلیل بنیادی
ادمین سایت
5 آبان 1405
10 دقیقه

سرمایه در گردش (Working Capital) چیست؟

سرمایه در گردش، منابعی است که یک شرکت برای اداره فعالیت‌های روزمره خود در اختیار دارد و از تفاضل دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری در ترازنامه به دست می‌آید. این شاخص نشان می‌دهد شرکت چقدر توان پرداخت بدهی‌های کوتاه‌مدت خود را دارد و یکی از معیارهای مهم سلامت مالی در تحلیل بنیادی است.

تصور کنید صاحب یک مغازه هستید و برای خرید جنس، پرداخت قبض‌ها و حقوق کارکنان به پول نقد نیاز دارید. اگر پول کافی در دسترس نباشد، کسب‌وکارتان به مشکل می‌خورد. در این مقاله توضیح می‌دهیم سرمایه در گردش چیست، چطور محاسبه و تفسیر می‌شود و چرا برای سرمایه‌گذاران بورس اهمیت دارد.

نکات کلیدی:

  • سرمایه در گردش ناخالص همان جمع دارایی‌های جاری است؛ یعنی دارایی‌هایی مثل پول نقد، موجودی کالا و حساب‌های دریافتنی که معمولاً ظرف یک سال به پول نقد تبدیل می‌شوند.
  • سرمایه در گردش خالص از کسر بدهی‌های جاری از دارایی‌های جاری به دست می‌آید.
  • نسبت سرمایه در گردش از تقسیم دارایی‌های جاری بر بدهی‌های جاری محاسبه می‌شود؛ بازه ۱٫۲ تا ۲ معمولاً سالم، کمتر از ۱ نشانه خطر و بسیار بیشتر از ۲ ممکن است نشانه ناکارآمدی باشد.
  • سرمایه در گردش، توانایی شرکت در پرداخت بدهی‌های کوتاه‌مدت، مقاومت در برابر شوک‌های مالی و استفاده از فرصت‌های جدید را نشان می‌دهد.
  • استاندارد سرمایه در گردش در هر صنعت متفاوت است و مقایسه فقط بین شرکت‌های یک صنعت معنادار است.
  • سرمایه در گردش منفی در بیشتر شرکت‌ها هشدار است، اما در کسب‌وکارهایی با گردش سریع کالا ممکن است نشانه کارایی باشد.

سرمایه در گردش چیست؟

سرمایه در گردش به دارایی‌هایی گفته می‌شود که یک شرکت می‌تواند ظرف یک سال یا یک دوره مالی به پول نقد تبدیل کند؛ مثل پول نقد در حساب بانکی، موجودی کالا در انبار یا مطالباتی که مشتریان هنوز پرداخت نکرده‌اند. به جمع این دارایی‌ها، سرمایه در گردش ناخالص می‌گویند.

اما این فقط نیمی از تصویر است. برای اینکه ببینیم شرکت واقعاً چقدر منابع آزاد دارد، باید بدهی‌های کوتاه‌مدت، مثل وام‌های یک‌ساله یا صورت‌حساب‌های پرداخت‌نشده، را از این دارایی‌ها کم کنیم. به عدد حاصل، سرمایه در گردش خالص می‌گوییم و وقتی در تحلیل مالی از «سرمایه در گردش» صحبت می‌شود، معمولاً منظور همین عدد است.

فرمول محاسبه سرمایه در گردش خالص

سرمایه در گردش خالص با این فرمول محاسبه می‌شود:

فرمول محاسبه سرمایه در گردش خالص: دارایی‌های جاری منهای بدهی‌های جاری

مثال: فرض کنید شرکتی ۵۰۰ میلیون تومان دارایی جاری دارد که شامل ۲۰۰ میلیون پول نقد، ۲۰۰ میلیون موجودی کالا و ۱۰۰ میلیون مطالبات است. بدهی جاری این شرکت، مثل وام کوتاه‌مدت و قبض‌ها، ۳۰۰ میلیون تومان است.

  • سرمایه در گردش خالص = ۵۰۰ − ۳۰۰ = ۲۰۰ میلیون تومان

یعنی شرکت ۲۰۰ میلیون تومان پول یا دارایی نزدیک به پول دارد که پس از پرداخت همه بدهی‌های کوتاه‌مدت، برای عملیات روزانه باقی می‌ماند.

بیشتر بخوانید: نسبت‌های مالی چیست؟ با انواع آن آشنا شوید!

اجزای اصلی سرمایه در گردش چیست؟

سرمایه در گردش دو جزء کلیدی دارد که مثل دو کفه یک ترازو، تعادل مالی کوتاه‌مدت شرکت را نشان می‌دهند: دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری.

دارایی جاری

دارایی جاری منابعی است که شرکت برای چرخاندن کارهای روزانه‌اش روی آن‌ها حساب می‌کند و می‌تواند ظرف یک سال یا یک دوره مالی به پول نقد تبدیل کند. مهم‌ترین اقلام دارایی جاری عبارت است از:

  • موجودی نقد و سپرده‌های بانکی کوتاه‌مدت
  • سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت قابل نقد شدن سریع، مثل سهام یا اوراق کوتاه‌مدت
  • حساب‌ها و اسناد دریافتنی، یعنی پولی که مشتریان بابت خرید باید بپردازند
  • موجودی مواد و کالا در انبار
  • پیش‌پرداخت‌ها

بدهی جاری

بدهی جاری تعهداتی است که شرکت باید ظرف یک سال آینده بپردازد؛ مثل وامی که چند ماه دیگر سررسید می‌شود یا صورت‌حساب تأمین‌کننده‌ای که مواد اولیه را فرستاده است. مهم‌ترین اقلام بدهی جاری عبارت است از:

  • حساب‌ها و اسناد پرداختنی تجاری
  • تسهیلات مالی کوتاه‌مدت و بخش جاری وام‌های بلندمدت
  • سود سهام پرداختنی و مالیات پرداختنی
  • پیش‌دریافت‌ها از مشتریان
  • هزینه‌های تعهدشده مثل حقوق و اجاره ماه آینده

فرمول محاسبه نسبت سرمایه در گردش

برای مقایسه شرکت‌هایی با اندازه‌های متفاوت، به جای عدد مطلق سرمایه در گردش از نسبت آن استفاده می‌شود. نسبت سرمایه در گردش از تقسیم دارایی‌های جاری بر بدهی‌های جاری به دست می‌آید و در تحلیل مالی با نام نسبت جاری هم شناخته می‌شود:

فرمول نسبت سرمایه در گردش: دارایی‌های جاری تقسیم بر بدهی‌های جاری
  • بیشتر از ۱: شرکت می‌تواند بدهی‌های کوتاه‌مدتش را پرداخت کند. مثلاً نسبت ۱٫۵ یعنی به ازای هر ۱ تومان بدهی جاری، ۱٫۵ تومان دارایی جاری وجود دارد.
  • کمتر از ۱: شرکت ممکن است برای پرداخت بدهی‌ها به مشکل بخورد.
  • بیشتر از ۲: معمولاً نشانه خوبی است، اما اگر خیلی بالا باشد، مثلاً ۳ یا ۴، ممکن است شرکت منابعش را بیکار نگه داشته و سرمایه‌گذاری نکرده باشد.

بسیاری از تحلیلگران بازه ۱٫۲ تا ۲ را برای اکثر شرکت‌ها مناسب می‌دانند. جدول زیر تفسیر کلی این نسبت را نشان می‌دهد:

نسبت سرمایه در گردشوضعیت شرکت
کمتر از ۱در خطر مالی
۱ تا ۱٫۲وضعیت شکننده
۱٫۲ تا ۲وضعیت سالم
بیشتر از ۲احتمال ناکارآمدی در مدیریت منابع

آیا سرمایه در گردش منفی همیشه بد است؟

سرمایه در گردش منفی یعنی بدهی‌های جاری شرکت از دارایی‌های جاری آن بیشتر است. در بیشتر شرکت‌ها، به‌ویژه صنایع سرمایه‌بر، این وضعیت هشدار جدی است؛ چون ممکن است شرکت را به استقراض بیشتر، تأخیر در پرداخت به تأمین‌کنندگان یا فروش دارایی‌های ثابت مجبور کند.

اما در کسب‌وکارهایی مثل فروشگاه‌های زنجیره‌ای یا رستوران‌های زنجیره‌ای، سرمایه در گردش منفی می‌تواند نشانه کارایی باشد. این شرکت‌ها کالا را سریع می‌فروشند و پول نقد را پیش از سررسید بدهی به تأمین‌کنندگان دریافت می‌کنند. بنابراین سرمایه در گردش منفی را باید همراه با صنعت، روند چندساله و جریان نقدی عملیاتی شرکت تفسیر کرد.

چگونه سرمایه در گردش شرکت‌های بورسی را حساب کنیم؟

اطلاعات لازم برای محاسبه سرمایه در گردش شرکت‌های بورسی در صورت‌های مالی آن‌ها در سامانه کدال منتشر می‌شود. مراحل محاسبه به این ترتیب است:

  1. نماد شرکت را در کدال جست‌وجو کنید و آخرین صورت‌های مالی سالانه یا میان‌دوره‌ای را باز کنید.
  2. به «صورت وضعیت مالی» بروید؛ این همان ترازنامه است که در صورت‌های مالی جدید با این عنوان منتشر می‌شود.
  3. عدد «جمع دارایی‌های جاری» و «جمع بدهی‌های جاری» را بردارید.
  4. بدهی‌های جاری را از دارایی‌های جاری کم کنید تا سرمایه در گردش خالص به دست آید و برای نسبت، دارایی‌های جاری را بر بدهی‌های جاری تقسیم کنید.
  5. همین محاسبه را برای چند دوره قبل و چند شرکت هم‌صنعت تکرار کنید تا روند و جایگاه شرکت را ببینید.

برای آشنایی با بخش‌های مختلف این سامانه، مقاله سایت کدال چیست و چه کاربردهایی دارد؟ را بخوانید. تغییرات سرمایه در گردش در طول سال هم در بخش فعالیت‌های عملیاتی صورت جریان وجوه نقد دیده می‌شود.

چرا سرمایه در گردش مهم است؟

سرمایه در گردش کافی به شرکت قدرت نقدینگی می‌دهد؛ یعنی شرکت همیشه پول نقد یا دارایی نزدیک به نقد در دسترس دارد تا نیازهای روزمره‌اش، مثل خرید مواد اولیه یا پرداخت به تأمین‌کنندگان، را برآورده کند.

اهمیت سرمایه در گردش: افزایش قدرت پرداخت بدهی‌های کوتاه‌مدت، افزایش قدرت نقدینگی، انعطاف‌پذیری در بحران‌ها و حفظ تداوم فعالیت شرکت

این وضعیت به شرکت امکان می‌دهد بدهی‌های کوتاه‌مدت، مثل وام‌های یک‌ساله، را به‌موقع تسویه کند. سرمایه در گردش کافی انعطاف‌پذیری شرکت را در بحران‌ها هم بالا می‌برد؛ مثلاً اگر به دلیل رکود یا توقف سفارش‌ها درآمد کم شود، شرکت می‌تواند هزینه‌هایش را پوشش دهد.

مهم‌تر از همه، سرمایه در گردش کافی تداوم فعالیت شرکت را حفظ می‌کند. اگر سرمایه در گردش منفی شود و ادامه پیدا کند، شرکت ممکن است برای پرداخت صورت‌حساب‌ها مجبور شود ماشین‌آلات یا دیگر دارایی‌های ارزشمندش را بفروشد. به همین دلیل این شاخص برای مدیران و سرمایه‌گذاران، هم وضعیت امروز و هم توان ادامه فعالیت شرکت را نشان می‌دهد.

چگونه سرمایه در گردش را مدیریت کنیم؟

مدیریت سرمایه در گردش یعنی حفظ تعادل بین پول ورودی و خروجی. فرض کنید یک شرکت تولیدی هستید؛ این روش‌ها به قوی ماندن سرمایه در گردش کمک می‌کنند:

  • وصول سریع‌تر مطالبات: مشتریانی را که دیر پرداخت می‌کنند، مثلاً با تخفیف کوچک برای پرداخت زودهنگام، به پرداخت سریع‌تر تشویق کنید.
  • مدیریت موجودی کالا: به جای انبار کردن کالای زیاد، به اندازه تقاضای بازار خرید کنید تا پولتان در انبار حبس نشود.
  • مذاکره با تأمین‌کنندگان: مهلت بیشتری برای پرداخت بدهی بگیرید تا فرصت تنفس برای نقدینگی ایجاد شود.
  • استفاده از نقدینگی مازاد: پول نقد اضافی را در سرمایه‌گذاری‌های امن و کوتاه‌مدت مثل اوراق سریع‌النقد بگذارید تا هم سود بگیرد و هم در دسترس بماند.

شاخص‌هایی مثل دوره وصول مطالبات، دوره گردش کالا و دوره پرداخت بدهی‌ها کمک می‌کنند ببینید سرمایه در گردش شرکت در کدام بخش حبس شده است. این شاخص‌ها را در مقاله نسبت فعالیت چیست؟ بخوانید.

خطرات کمبود سرمایه در گردش

وقتی دارایی‌های جاری یک شرکت از بدهی‌های کوتاه‌مدتش کمتر باشد، مشکلات جدی پیش می‌آید. مهم‌ترین خطرات کمبود سرمایه در گردش این‌هاست:

  • توقف تأمین مواد اولیه: اگر شرکت نتواند به تأمین‌کنندگانش پول بدهد، مثل مغازه‌ای که نمی‌تواند جنس جدید بخرد، قفسه‌هایش خالی می‌ماند و مشتریان را از دست می‌دهد.
  • مشکلات نیروی انسانی: ناتوانی در پرداخت به‌موقع حقوق می‌تواند به نارضایتی، اعتصاب یا ترک کار منجر شود.
  • افزایش بدهی‌های گران‌قیمت: شرکت ممکن است برای پرداخت قبض‌ها وام با نرخ سود بالا بگیرد و بار بدهی‌اش سنگین‌تر شود.
  • خدشه به اعتبار شرکت: تأخیر در پرداخت به شرکای تجاری یا تحویل دیرهنگام سفارش‌ها، اعتبار شرکت را کاهش می‌دهد.
  • خطر ورشکستگی: در بدترین حالت، کمبود سرمایه در گردش می‌تواند شرکت را به تعطیلی بکشاند.

نقش سرمایه در گردش در برنامه‌ریزی مالی

سرمایه در گردش به مدیران مالی نشان می‌دهد شرکت تا کجا می‌تواند پیش برود. وقتی شرکتی می‌خواهد شعبه جدید باز کند یا محصول تازه‌ای تولید کند، اول سرمایه در گردشش را بررسی می‌کند تا ببیند چقدر منابع برای هزینه‌های اولیه مثل تجهیزات یا تبلیغات در دسترس دارد.

فرض کنید یک فروشگاه اینترنتی بخواهد پیش از فروش ویژه شب عید انبارش را پر کند. سرمایه در گردش نشان می‌دهد آیا می‌تواند این هزینه را تحمل کند یا باید صبر کند. بدون این شاخص، شرکت ممکن است تصمیم‌های پرریسکی بگیرد؛ مثلاً وامی بگیرد که بازپرداختش سنگین است. سرمایه در گردش کافی هم به مدیران امکان بودجه‌بندی دقیق‌تر و برنامه‌ریزی برای رشد بلندمدت را می‌دهد.

چه کسب‌وکارهایی به سرمایه در گردش بالا نیاز دارند؟

بعضی شرکت‌ها به دلیل نوع فعالیتشان به سرمایه در گردش بیشتری نیاز دارند:

  • خرده‌فروشی، عمده‌فروشی و تولید: این شرکت‌ها باید موجودی زیادی در انبار نگه دارند و برای خرید کالا یا مواد اولیه پول نقد آماده داشته باشند.
  • کسب‌وکارهای فصلی: مثل فروشگاه‌های اسباب‌بازی که پیش از نوروز باید جنس زیادی بخرند.
  • شرکت‌های در حال رشد: شرکتی که می‌خواهد شعبه جدید باز کند یا محصول تازه‌ای تولید کند، به سرمایه در گردش بیشتری نیاز دارد.

هر صنعت استاندارد خاص خودش را برای سرمایه در گردش دارد؛ مثلاً یک سوپرمارکت ممکن است با نسبت ۱٫۵ کار کند، اما یک شرکت فناوری به نسبت بالاتری نیاز داشته باشد. به همین دلیل نسبت سرمایه در گردش را فقط با شرکت‌های هم‌صنعت مقایسه کنید.

جمع‌بندی

سرمایه در گردش، معیاری کلیدی برای سنجش سلامت مالی و نقدینگی شرکت‌هاست که از تفاضل دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری به دست می‌آید. نسبت سرمایه در گردش بین ۱٫۲ تا ۲ معمولاً وضعیت مطلوب را نشان می‌دهد، اما تفسیر آن به صنعت و روند چندساله شرکت بستگی دارد. برای تحلیل دقیق، صورت وضعیت مالی شرکت‌ها را در کدال بررسی کنید.

آموزش تحلیل بنیادی


مقالات مرتبط برای ادامه مطالعه

عنوان مقالهاین مقاله به چه سؤالی پاسخ می‌دهد
صورت‌های مالی چیست و انواع آن‌ها کدامند؟صورت‌های مالی چه انواعی دارند، چه شاخص‌هایی از آن‌ها استخراج می‌شود و چطور تحلیل می‌شوند؟
صورت سود و زیان چیست؟ آموزش کامل بررسی صورت سود و زیان شرکت‌هاصورت سود و زیان چه اجزایی دارد و چه تفاوتی با ترازنامه دارد؟
نسبت‌ اهرمی چیست؟ انواع آن در بازار مالینسبت‌های اهرمی چه انواعی دارند و چرا در مدیریت مالی مهم‌اند؟
بازده دارایی (ROA) چیست؟بازده دارایی چطور محاسبه می‌شود، چه عددی خوب است و چه تفاوتی با ROE دارد؟
تجزیه و تحلیل عمودی صورت‌های مالی چیست؟تحلیل عمودی صورت‌های مالی چطور انجام می‌شود و چه تفاوتی با تحلیل افقی دارد؟
گزارش‌های میان دوره ای چیست و چه تاثیری بر قیمت سهام دارد؟گزارش‌های مالی میان‌دوره‌ای چیست و چه اثری بر قیمت سهام دارد؟

منابع

سوالات متداول